به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی شبکه اطلاع‌رسانی «مرصاد»؛ احسان باقری، کارآفرین نمونه کرمانشاهی، از جمله فعالان اقتصادی است که از اواسط دهه ۸۰ با راه‌اندازی واحد صنعتی در یکی از مناطق محروم استان، مسیر تولید و اشتغال را آغاز کرده اما به گفته خودش، بیشترین چالش‌ها نه در تولید، بلکه در مواجهه با نظام بانکی، قوانین سخت‌گیرانه و موانع صادراتی رقم خورده است. 

این کارآفرین کرمانشاهی در گفتگو با خبرنگار شبکه اطلاع‌رسانی «مرصاد»؛ از تجربه‌های تلخ و شیرین کارآفرینی، بی‌مهری بانک‌ها، ریزش نیروی انسانی و دغدغه‌های آینده تولید در استان کرمانشاه سخن گفت.

مرصادنیوز: لطفاً خودتان را معرفی کنید و بفرمایید فعالیت صنعتی شما از چه زمانی آغاز شد و در چه حوزه‌ای بود؟

باقری: احسان باقری متولد ۱۳۶۷ و دارای مدرک فوق‌دیپلم هستم، از سال ۱۳۸۵ با کمک پدرم در شهرک صنعتی سنقر که جزو مناطق محروم محسوب می‌شود، فعالیت صنعتی خود را آغاز کردیم. موضوع کار ما تولید قطعات و کف‌پوش‌های بتنی بود و در آن زمان، دومین واحد صنعتی فعال در آن شهر به شمار می‌رفتیم. با اخذ پروانه بهره‌برداری و بر اساس مستندات موجود، توانستیم تا ۱۸ نفر نیروی کار بیمه‌شده جذب کنیم که چهار نفر از آن‌ها با افتخار بازنشسته شدند.

 در طول این سال‌ها، سبد تولید ما به ۱۳ نوع محصول رسید و حتی سه فاز توسعه برای واحد صنعتی تعریف کردیم؛ از جمله احداث ماسه‌شویی و کارخانه آسفالت، اما مسیر توسعه به دلایل مختلف متوقف شد.

مرصادنیوز: چرا این فازهای توسعه به نتیجه نرسید؟

باقری: مشکل اصلی ما نه نبود طرح بود، نه بازار فروش و نه زیرساخت فنی؛ گره اصلی، نظام بانکی بود. منابع مالی وجود داشت و حتی مسئولان هم همراهی می‌کردند، اما به محض رسیدن به کانال بانک، برخوردها کاملاً سخت‌گیرانه و عامدانه می‌شد.

 بانک‌ها شرط وثیقه ملکی جداگانه را مطرح می‌کردند؛ در حالی که ماشین‌آلات ما بعضاً میلیون دلاری بود. در همان سال‌ها، بانک‌های استان یزد برای کارآفرینان، ماشین‌آلات را به‌عنوان وثیقه می‌پذیرفتند، اما در کرمانشاه حتی با وجود ملک، باز هم تسهیلاتی معادل یک‌دهم ارزش واقعی پرداخت می‌شد.

مرصادنیوز: آیا در پروژه‌های بزرگ هم با این مشکل مواجه بودید؟

باقری: بله، در پروژه‌های مرتبط با مسکن مهر نیز همین اتفاق افتاد. حتی خریدار، پیمانکار و حساب بانکی همگی مشخص بود اما بانک حاضر به همکاری نشد. به صراحت اعلام کردند که ارزش ملک مهم نیست؛ چه ۱۰ میلیون باشد چه ۱۰۰ میلیارد، باید وثیقه ملکی جداگانه بیاورید.

 متأسفانه بانک‌ها قدرتی دارند که حتی رئیس‌جمهور هم ندارد، امضای نهایی دست بانک است و همین باعث شده بسیاری از پروژه‌ها در نطفه خفه شوند.

مرصادنیوز: این فشارها چه تأثیری بر اشتغال واحد شما گذاشت؟

باقری: ما روزی ۱۸ نفر نیروی فعال داشتیم، اما امروز این عدد به ۵ یا ۶ نفر رسیده است. هدف ما رسیدن به اشتغال ۳۰ نفر بود، اما فرسودگی تجهیزات و عدم نوسازی خط تولید، هزینه‌ها را بالا برد و مجبور به تعدیل شدیم.

 اگر بانک‌ها همکاری می‌کردند، خط تولید را اتوماتیک می‌کردیم، شیفت دوم راه می‌انداختیم و محصولات جدید اضافه می‌شد، اما متأسفانه این اتفاق نیفتاد.

مرصادنیوز: شما در حوزه صادرات هم فعال بوده‌اید؛ وضعیت آن چگونه است؟

باقری: با توجه به اینکه مسلط به زبان انگلیسی هستم برای صادرات شخصاً به عراق، امارات و حتی هند رفتم. هفته‌ها در عراق زندگی کردم، بازار را شناختم و مشتری جذب کردم، اما قوانین سخت‌گیرانه ارزی و تعهدات غیرمنطقی، عملاً مسیر صادرات را بست.

 از صادرکننده می‌خواهند ارز را با نرخ‌های دستوری و وثیقه‌های عجیب بازگرداند؛ در حالی که واردکنندگان رانتی بدون پاسخ‌گویی رها می‌شوند. این رویکرد باعث بدقولی به مشتری خارجی و از بین رفتن اعتبار ایران در بازارهای منطقه می‌شود.